บทนิยามความรักของเราเองจ๊ะ
หากความรัก คือ การค้นพบที่ยิ่งใหญ่ ใครใครก้อฝันใฝ่อยากจะเจอ
แต่ความรักไม่ได้ให้สิ่งที่ดีสมอไป เชื่อซักครั้งเถอะนะหัวใจ
"ต่อไปอย่าไขว้คว้าหานักเลย"
หากความรัก คือ สิ่งที่สวยงาม ฉันก้ออยากจะถามคนทั้งโลกให้รู้ว่า
บางทีสิ่งที่ความรักให้มา มันทำไมมีทั้งนำตาและเสียใจ
"นี่แหละความรักที่ทุกคนใฝ่หา"
หากความรัก คือ สิ่งที่หอมหวาน แต่ความรักพอนานๆจึงดับสูญ
ทำไมจึงเกิดการเบื่อหน่าย และสุดท้ายก้อจบที่จากกัน
"นี่คือความรักที่เห็นกันมานานแล้ว"

คนบางคนเอา "ความรัก" เป็นเครื่องต่อรองการใช้ชีวิต
หมดความรัก ชีวิตก็หมดความหมาย
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ใช้ชีวิตมาได้ดิบดี ไม่มีปัญหาอะไร
พอเจอความรัก ก็หน่วงเหนี่ยวมาเป็นสมบัติของตัวเอง
มอบชีวิตทั้งชีวิต ให้ตกอยู่ในความดูแลของความรัก
และเมื่อวันหนึ่งที่เขาเดินจากไป ก็กลับมองเห็นว่า . . .
เขาเอาความรักนั้นไปด้วย เหมือนเขาเอาชีวิตเราไปด้วย
แล้วร่างกายของเราจะอยู่อย่างไร . . .
เมื่อโดนขโมยวิญญาณและชีวิตไป
เธอคงลืมไปแล้วว่า . . .
เธอได้สร้างความรักขึ้นมาด้วยตัวเธอเอง
เขาไม่ได้เป็นคนเอาความรักมา ความรักของเขาก็คือของเขา
ของเธอก็คือของเธอ
เมื่อความรักของเขาหมด แล้วเขาเดินกลับไป
ทำไมของเธอต้องหมดไปพร้อมกับเขา
มันไม่ได้เริ่มขึ้นมา พร้อมกันด้วยซ้ำ
ไม่ได้สร้างขึ้นมาจากหัวใจเดียวกันสักหน่อย
หัวใจหนึ่งหายไป . . . แต่เธอก็ยังหายใจอยู่
และความรักของเธอ มันก็ยังอยู่กับหัวใจเธอ
ถ้าเธอใช้ "ความรัก" เป็นข้ออ้าง
ทำไมเธอไม่ใช้ความรักที่อยู่ในใจเธอ ดูแลชีวิตเธอล่ะ
มันยังมีความหมายต่อใครอีกหลายคน
เลิกมองตัวเองว่า . . .เป็นผู้ถูกดูแล
แต่มองกลับไปว่า . . . เธอต้องมีชีวิตอยู่เพื่อดูแลอะไรบ้าง
เธอจะรู้ว่า . . . ชีวิตเธอมีความหมายแค่ไหน
และไม่มีใครเอาความรักของเธอไปจากใจเธอได้
ถ้าเธอโยนความหมายของชีวิตให้ความรัก
เธอก็ต้องรู้ด้วยว่า . . .
ความรักแบบไหนที่จะทำให้ชีวิตเธอมีความหมาย